Ik zoek hulp. Ik wil helpen!
Vscan 2020
Vscan 2020

Vscan 2020: ondersteuning in een tijd van social distancing. Met dit vrijwillig aanbod praten we via verschillende digitale kanalen met jongeren en hun ouders.

In de voorbije weken heeft de Corona-crisis in vele gezinnen heel wat teweeg gebracht. Niet alleen zorgt ze voor onzekerheid en onduidelijkheid maar ze brengt ook extra stress met zich mee. En vooral: de crisis zet ons noodgedwongen allemaal thuis! Ons dagdagelijks leven inclusief werk, school en vrije tijd speelt zich plots onder hetzelfde dak af. Met z’n allen thuis zijn is nu het nieuwe normaal en dat kan voor spanningen zorgen, voor extra wrijving en irritatie.
Wat als zo kort op elkaar leven voor meer spanningen, ruzie of zelfs geweld zorgen? Hoe gaan we als ouder, zorgfiguur en jongere om met deze veranderde thuissituatie en hoe kunnen we positief blijven omgaan met elkaar.
Vanuit Elegast VZW willen we onze expertise inzetten om jongeren en ouders die gebukt gaan onder de veranderde omstandigheden te helpen en ondersteunen.

Vscan-2020 staat voor een snelle, actie- en doelgerichte ondersteuning in gezinssituaties die onder druk komen te staan ten gevolge van de plotse veranderde gezinssituatie, CORONA. We richten ons op sociale, relationele en opvoedkundige problemen in het gezin waarbij we door middel van gezamenlijke acties het gezinsklimaat terug positief willen krijgen.
De scan is gericht op het voorkomen van escalatie van de spanning- en/of conflictsituatie, het richt zich op preventie van en het ondersteunen van de jongeren en de context door middel van tips en tricks. We gaan samen spreken over verandering en de impact hiervan.

Vscan-2020 is een digitale werkvorm op vrijwillige basis. We werken vraaggestuurd en oplossings-/krachtgericht met als doel een gerichte actie waar de jongere en/of de ouders onmiddellijk mee aan de slag kunnen gaan.
We leggen zoveel mogelijk verantwoordelijkheid bij de jongere / context rekening houdend met de krachten en de bezorgdheden. Centraal staat de gedachte dat een gezin in staat is om zijn eigen problemen op te lossen als het wordt versterkt. Er wordt hierbij vooral ingezet op de krachten van gezinsleden en dit vanuit het geloof dat het gezin zelf in staat is een oplossing voor hun problemen te vinden mits coaching en ondersteuning. De gezinsleden worden aangesproken op hun verantwoordelijkheid om zelf de probleemsituatie aan te pakken.

Hoe gaat het in zijn werk?

  • Je vult het online aanmeldingsformulier in. Bij twijfel kan je ook telefonisch contact opnemen met onze projectverantwoordelijke op het nummer 0485 53 67 37.

  • Onze projectverantwoordelijke neemt zo snel mogelijk contact met je op om je vraag en het project verder toe te lichten. Daarna koppelt hij je aan een medewerker van Elegast die je zal helpen en ondersteunen.

  • Gedurende 30 dagen heb je maximaal 6 uur contact met de medewerker. Het aantal contactmomenten is onbeperkt. De meeste uren zullen ingezet worden in de eerste twee weken van je traject.

  • We gaan samen op zoek naar acties en oplossingen om met de veranderde thuissituatie en de spanningen om te gaan.

  • We bezorgen je een verslag waarmee je aan de slag kan gaan en dat je ook kan bespreken met de medewerker.

  • Als Vscan 2020 je onvoldoende kan helpen, bekijken we samen met jou welke andere hulpverleningsvormen je eventueel wel zouden kunnen ondersteunen.

Voorbeeldvragen jongeren

Omwille van de veranderde situatie (heden: Corona) zijn er veel ruzies thuis tussen mama en papa. Ik vind dit niet fijn, ik sluit me af op mijn kamer samen met mijn broer/ zus maar we zijn heel verdrietig. We doen niets samen, er wordt alleen maar geroepen en ruzie gemaakt.

Ik kom niet overeen met mijn broer/ zus. Van mijn ouders moeten we samenspelen want zij moeten werken maar dat lukt me niet. Mijn broer/zus is jonger en dus speelt andere spelletjes. Ik ga op mijn kamer zitten maar mijn ouders zijn dan boos want ik moet mijn kleine broer/zus spelen. Ik voel me een babysit en dat wil ik niet.

Van mijn ouders mag ik maar een beperkt aantal uur op mij GSM/ Tablet of playstation spelen. Ik vind dit niet eerlijk , ik mag niet naar buiten dus ik heb geen alternatieven. We hebben steeds ruzie wanneer ik stiekem of langer dan afgesproken op mijn GSM/tablet/ playstation zit. Ik ga dan op mijn kamer zitten.

Ik moet studeren maar dat lukt me niet, ik kan me niet concentreren en organiseren om van thuis uit te studeren.

Ik zie mijn vriend(in) enkel online en ik mis hem/haar. Ik heb wil er telkens naar toe lopen om hem/haar vast te pakken maar dat mag niet. Ik zou graag eens naar buiten gaan om hem/haar te zien maar dat mag ik niet van mijn ouders, zij begrijpen niet hoeveel hij/zij betekent voor mij. Ik ben boos op mijn ouders dat ze me niet begrijpen, ze lachten mij uit.

  • De hele corona-crisis maakt mij bang. Ook school geeft mij nu extra stress. Hierdoor voel ik me echt niet goed en schiet ik soms in paniek. Mijn broer/zus en ouders begrijpen mij niet en als ze proberen helpen word ik alleen maar boos op hen. Wat kan moet ik doen?

Voorbeeldvragen ouders/context

Mijn kind zondert zich steeds af op zijn kamer om te gamen of chatten met vrienden. We hebben daar geen probleem mee maar we proberen ook enkele gezinsmomenten te organiseren. Hij /zij is daar niet blij mee, is niet goed gezind, steeds heel kort en bijt van zich af. Hij/zij geeft aan dat we hem/haar niet verstaan nu hij/zij het huis niet mag verlaten en zijn vrienden niet kan zien.

Mijn zoon/dochter krijgt taken en lessen om thuis te studeren. Hij/ zij geeft aan dit te doen maar ik krijg er geen controle over. Hij/zij weigert iets te tonen daar dit zijn/ haar zaken zijn.

Mijn kinderen maken voortdurend ruzie met elkaar waardoor ik niet kan werken. Ik reageer zelf steeds heel kort en bitsig en zet hen op straf. Dit helpt echter niet.

Mijn dochter/zoon gaat veel te laat slapen en staat veel te laat op. Zijn/haar dagritme is helemaal ontregeld. Het lukt maar niet om dit bij te sturen. Telkens ik dit probeer, resulteert het in ruzie.

Het is altijd al moeilijk geweest om netflix/gamen/… te beperken bij mijn zoon/dochter, maar nu is het niet meer haalbaar. Het lijkt wel een verslaving en is de spuigaten aan het uitlopen. Hij/zij doet niets anders meer. Hij/zij is verder zo passief. Dit is niet meer gezond.

  • Mijn kinderen zijn nog jong en hebben veel aandacht nodig. Dit maakt het evenwicht met thuiswerken zeer moeilijk. Hoe krijg ik een goed ritme en een goede structuur in de dag, zowel voor hen als voor mij?